Bauer’s Zigeunernacht: een romantisch kijkcijferkanon

Volkszanger Frans Bauer is geboren en getogen in een woonwagen. Van jongs af aan heeft hij de verhalen van zijn ouders en grootouders gehoord over het leven onderweg. Over het reizen van stad naar stad, op zoek naar werk, in totale vrijheid, met weinig luxe, maar in alle eenvoud en geluk. Voor Bauer’s Zigeunernacht reist Frans samen met zijn broer Dorus en drie zigeunermuzikanten naar Hongarije om zich onder te dompelen in het echte gipsyleven. Hij deelt zijn ervaringen met een aantal prominente Nederlanders en ontvangt hen op een zigeunerkamp in Üröm aan de rand van Boedapest. Presentatrice Irene Moors, politicus Emile Roemer, rapper Ali B, musicalster Pia Douwes, theaterdiva Ellen ten Damme, presentator/tv-maker Erik van der Hoff en entertainmentjournalist Albert Verlinde gaan op de uitnodiging van Frans in en maken de reis naar Hongarije waar hij hen laat kennismaken met zijn roots.
Met deze tekst kondigde de TROS vorig jaar de uitzendingen van de reality-serie Bauer’s Zigeunernacht op haar website aan. Zonder nog maar 1 seconde beeld te hebben gezien, kunnen we ons direct een voorstelling maken van wat ons te wachten staat: een stoet bonte woonwagens, kampvuren, onstuimige mannen en vrouwen met felle ogen en wilde haren, ongerepte natuur, opzwepende muziek, hartstocht, passie… en dat alles in combinatie met de razendpopulaire, sympathieke Brabantse volkszanger. Een romantisch kijkcijferkanon.
De zigeunerromantiek is een van de vroegste vormen van populaire romantiek. Het huilende zigeunerjongetje en de woeste zigeunervrouw, tegenwoordig behorend tot het canon van de kitsch, zijn iconische beelden uit de westerse cultuur. Zigeuners lijken authentieker dan de door de moderne maatschappij van zichzelf vervreemde mens. Ze doen ons denken aan de edele wilde die door de grondlegger van de romantiek, Rousseau, destijds als ideaalbeeld naar voren werd geschoven. 
Protest op het door Bauers programma geschetste beeld van het zigeunerleven kwam overigens uit onverwachte hoek. Zigeunerwoordvoerder Rocca Petalo eiste 10 miljoen euro van Frans Bauer en de producenten als schadevergoeding vanwege het ‘voor zigeuners kwetsende karakter’ van het tv-format. Petalo, zoon van zigeunerkoning Koko Petalo, vond het programma van Frans ‘een totale aanfluiting’. ‘Kampvuren met alles erop en eraan. Zo leven wij helemaal niet. Volstrekt leugenachtig gedoe. Het is kwetsend en vernederend voor onze tradities.’ Naar eigen zeggen werd hij maandenlang gebeld door zwaar beledigde zigeuners. Zijn logische verklaring voor Bauers miskleunen: ‘Frans heeft helemaal geen zigeunerbloed.’ Kennelijk een knap staaltje telegenieke, valse romantiek.



https://youtu.be/K3-1s0yuDd4

Slomo: waarom een 69-jarige neuroloog liever skater werd

The New York Times publiceerde eergisteren een geweldige video van documentairemaker Josh Izenberg. Daarin maken we kennis met een oudere man, die elke dag op rollerskates over de boulevard van San Diego’s Pacific Beach glijdt. Slomo, zoals de ‘scene’ aan het strand hem noemt, heeft daarvoor een geheel eigen stijl ontwikkeld: hij skate in ‘slow motion’. Maar wie is Slomo eigenlijk? De meeste mensen om hem heen hebben geen flauw idee. Een zwerver? Een excentriekeling? Een geflipte veteraan? Een dwaas? ‘I’ve been called every name’, is Slomo’s gedecideerde reactie. Josh Izenberg ontdekt al snel zijn ware identiteit. Slomo is Dr. John Kitchin, ooit een succesvolle neuroloog en psychiater.
Dan ontspint zich een verhaal waarin alles draait om een eenvoudige boerenzoon uit North Carolina, die na zijn studie een glanzende carrière ontwikkelt, materiële rijkdom vergaart en steeds meer tot de ontdekking komt hoe ongelukkig hij is. ‘I was lost in a rational world. I had to reinvent myself.’ Hij gooit op late leeftijd het roer om, ook ingegeven door een aandoening die zijn zicht aantast, en ontdekt het skaten als een vorm van meditatie, als een spirituele, sublieme ervaring die hem in contact brengt met het binnenste van de aarde. Slomo zegt daar zelf over: ‘Shrinks would call this a personal delusional system. And you believe it, because you choose to.’
Het sprookje van Slomo is een hyper-romantisch verhaal over een man die zich als individu herontdekt en niet meer geiïnteresseerd is in een plek hoog op de maatschappelijke ladder. Als boerenzoon kiest hij weer voor een ‘simple lifestyle’ met niet meer dan de ‘bare essentials’. Hij heeft het aan het einde over zijn regressie naar de leeftijd van 11,5 jaar, door hem ‘the end of the idealistic years’ genoemd. Hij is weer een spelend, onschuldig kind met maar één leefregel: ‘do what you want to!’ 
 
Lees hier meer over de film.

Jimmy Nelson’s 46 pictures of the world’s remotest tribes before they pass away: it’s all about pureness and authenticity

In de romantiek ontstond voor het eerst belangstelling en waardering voor de ‘edele wilde’ en zijn pure natuur. Fotograaf Jimmy Nelson benadrukt en bewondert de authenticiteit van de stammen die hij in beeld brengt. In tegenstelling tot ons, moderne mensen, voeren zij een natuurlijk bestaan dat niet gecorrumpeerd is door wat wij ‘vooruitgang’ noemen. Een ontmoeting met deze ‘indigenous people’ is voor hem een sublieme, spirituele ervaring, een ‘touch point’. Nelson’s queeste is, ook anno 2014, doortrokken van romantische idealen.
 
‘Living in a concrete box with hot water pouring from the tap, a refrigerator cooling our food and wi-fi connecting us to the rest of the world, we can barely imagine a day in a life of, say, Tsaatan people. They move 5 to 10 times per year, building huts when the temperature is -40 and herding reindeer for transportation, clothing and food. “Before They Pass Away,” a long-term project by photographer Jimmy Nelson, gives us the unique opportunity to discover more than 30 secluded and slowly vanishing tribes from all over the world.
Spending 2 weeks in each tribe, Jimmy became acquainted with their time-honoured traditions, joined their rituals and captured it all in a very appealing way. His detailed photographs showcase unique jewellery, hairstyles and clothing, not to forget the surroundings and cultural elements most important to each tribe, like horses for Gauchos. According to Nelson, his mission was to assure that the world never forgets how things used to be: “Most importantly, I wanted to create an ambitious aesthetic photographic document that would stand the test of time. A body of work that would be an irreplaceable ethnographic record of a fast disappearing world.”All of his snapshots now lie in a massive book and will be extended by a film. So embark on a journey to the most remote corners and meet the witnesses of a disappearing world. Would you give up your smartphone, internet and TV to live free like them?’
 
Bron: www.beforethey.com

Als romanticus vindt Matthijs de Oculus Rift helemaal niks

Facebook heeft voor ruim 2 miljard dollar de Oculus Rift Virtual Reality-bril gekocht. Hiermee stap je in een andere wereld, maar dan ook op zó’n manier dat je die wereld bijna fysiek beleeft. Nationale nerd Alexander Klöpping probeert in DWDD van 27 maart jl. Matthijs van Nieuwkerk enthousiast te maken voor de hypermoderne bril. Maar al snel blijkt dat die niets moet hebben van dit technologische hoogstandje. Zijn we straks nog wel in staat het échte leven te voelen als we op een bankje in het

Afkeer van cosmetische chirurgie: de romantische inborst

De discussie over cosmetische chirurgie is een dilemma dat draait om authenticiteit. Theo Maassen toont in dit fragment uit DWDD duidelijk zijn romantische inborst. Patricia Paay heeft daarentegen geen enkel bezwaar tegen siliconen in haar lijf: ‘Ach, we zijn met z’n allen toch de schaamte voorbij. Je uiterlijk is onderdeel van je vak. Geen schande dat je je als ster wilt laten helpen, als de zwaartekracht het wint van de veerkracht van je vel. In mijn jonge jaren had ik mijn borsten flink laten vergroten, maar ik heb ze een tijdje geleden weer laten verkleinen, omdat een ander maatje nu beter bij me past. Ik zit er niet mee, van mij mag iedereen alles weten. Ik heb ook vroeger, toen het hier ‘not done’ was, nooit mysterieus gedaan over plastische operaties.’ 

Die Welt muß romantisiert werden. ~Novalis

‘Die Welt muß romantisiert werden. So findet man den ursprünglichen Sinn wieder. Romantisieren ist nichts als eine qualitative Potenzierung. Das niedre Selbst wird mit einem bessern Selbst in dieser Operation identifiziert. (…) Indem ich dem Gemeinen einen hohen Sinn, dem Gewöhnlichen ein geheimnisvolles Ansehn, dem Bekannten die Würde des Unbekannten, dem Endlichen einen unendlichen Schein gebe, so romantisiere ich es.” ~Novalis